รู้จักวิภวตัณหาชนิดที่ละเอียดที่ปฏิเสธการมีตัวตน โดยมีอุจเฉททิฏฐิเป็นเหตุ คือ มีความเชื่อว่าอะไร ๆ ล้วนแต่เป็นมายา เกิดความระอาต่อการมีการมีอัตตภาพ แต่ถอนความเห็นเรื่องตัวกูไม่ได้ จึงกลายเป็นต้องการมีตัวกูอย่างไม่มีอัตตภาพ คนบางพวกจึงพยายามฆ่าตัวตาย หรือ ทำให้ตนไม่มีความรู้สึก โดยคิดว่าความเป็นอย่างนั้นคือการไม่มี "ชาติ" หรือ ไม่มีตัวตน แต่ก็ยังมีความอยากเนื่องด้วยตนนั่นเอง ตัณหาชนิดนี้มักไม่มีกับคนธรรมดาสามัญ แต่มีในหมู่คนที่นิยมเรื่องจิตเรื่องวิญญาณ แต่พระพุทธองค์นำมากล่าวไว้ ให้ทราบว่าคนเราสามารถคิดไปได้ไกลถึงเพียงนั้น แต่ก็หาได้พ้นทุกข์ไปได้ไม่ เพียงแต่ระอาโลกอย่างนี้แล้วไปสร้างโลกอย่างใหม่ แล้วก็ลุ่มหลงในโลกแห่งใหม่นั้น
