ปลีกกาย ... ปลีกใจ (ความยาว 01.26 นาที)

(01.26) แต่ว่าการปลีกภายนอกนั้น ยังสู้การปลีกตัวภายในไม่ได้ คือปลีกจิตใจออกจากความทุกข์ ออกจากบ้าน ออกไปอยู่กับสติ ถ้าเราปลีกภายนอก คือเอาตัวไป แต่ใจยังครุ่นคิด วิตกกังวลถึงเรื่องบ้าน เรื่องครอบครัว เรื่องหน้าที่การงาน อันนี้ก็จะไม่ได้ประโยชน์อะไร แต่ถ้าตัวไม่ไป ใจนี่ไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับเรื่องบ้าน เรื่องเมือง เรื่องครอบครัว อยู่กับสติ อยู่กับการปฏิบัติ อันนี้จะประเสริฐกว่า คือปล่อยให้กิเลสมันปลีกไปซะบ้าง แต่ใจเราก็ยังอยู่กับเนื้อกับตัว เพราะฉะนั้นการจะปลีกตัวก็ดี หรือไม่ปลีกตัวก็ดี สำคัญอยู่ที่ใจเรา ถ้าเราจะปลีกตัวไปปฏิบัติ ไปที่ไหนก็ตาม ก็ไปเถอะ ไม่เป็นไร แต่ขอให้ไปเพื่อให้เกิดประโยชน์ ไปปฏิบัติธรรม ไปฝึกเจริญสติ ไปอาศัยสถานที่ สิ่งแวดล้อม ครูบาอาจารย์ เพื่อเป็นการเจริญสติ เพื่อให้เกิดปัญญา พัฒนาจิตใจของเราให้ก้าวหน้า อันนี้ก็เป็นประโยชน์ ไปปล่อย ไปวาง อย่างเป็นประโยชน์ แต่ถ้าเราไม่มีโอกาสได้ไป อันนี้ก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้เราอยู่แบบมีสติเป็นหลักของใจ จึงเป็นการ”ปลีก”แต่ไม่ต้อง”ไป”